மார்க்கம் என்பது அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் காட்டித்தந்ததே
இஸ்லாமிய மார்க்கம் என்பது அல்லாஹ்விடமிருந்தும் அவனது தூதர் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும் வந்ததாகும். எனவே, மார்க்கத்தில் மனிதர்களாகிய நாம் நமது விருப்பத்திற்கேற்ப புதிதாக எதையும் சேர்க்கவோ, அதிலிருந்து எதையும் நீக்கவோ முடியாது.
இன்று முஸ்லிம்களிடையே மௌலிது ஓதுதல், மீலாது விழாக்கள் கொண்டாடுதல், கத்தம், ஃபாத்திஹா போன்ற பல்வேறு நடைமுறைகள் காணப்படுகின்றன. அவற்றைப் பார்க்கும்போது,
“இது பல நூறு ஆண்டுகளாக நடைமுறையில் இருக்கிறதே!”
“நமது முன்னோர்கள் இதைச் செய்திருக்கிறார்களே!”
“இவ்வளவு மக்கள் இதைச் செய்கிறார்களே!”
என்ற கேள்விகள் எழுவது இயல்பானது.
ஆனால், ஒரு செயல் எத்தனை ஆண்டுகளாக நடைமுறையில் உள்ளது என்பதோ, எத்தனை பேர் அதைச் செய்கிறார்கள் என்பதோ, அது மார்க்கத்தில் சரியானது என்பதற்கான ஆதாரமாகாது.
ஒரு செயல் இஸ்லாமிய வணக்கமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டுமென்றால், அதற்கு குர்ஆன் மற்றும் நபி (ஸல்) அவர்களின் ஸஹீஹான நபிவழி ஆகியவற்றிலிருந்து ஆதாரம் இருக்க வேண்டும்.
பெரும்பான்மை உண்மைக்கான அளவுகோல் அல்ல
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
“பூமியிலுள்ளவர்களில் பெரும்பாலோரை நீர் பின்பற்றுவீரானால், அவர்கள் உம்மை அல்லாஹ்வின் பாதையை விட்டு வழிகெடுத்து விடுவார்கள்.” — அல்குர்ஆன் 6:116
எனவே, ஒரு செயலைப் பெரும்பான்மையான மக்கள் செய்கிறார்கள் என்பதற்காக மட்டும் அது உண்மையான மார்க்கச் செயல் என்று முடிவு செய்துவிட முடியாது.
உண்மை என்பது எண்ணிக்கையைப் பொறுத்ததல்ல; ஆதாரத்தைப் பொறுத்தது.
மூதாதையர்களைப் பின்பற்றுவதும் மட்டும் ஆதாரமாகாது
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
“அல்லாஹ் இறக்கி வைத்ததைப் பின்பற்றுங்கள் என்று அவர்களுக்குக் கூறப்பட்டால், ‘அப்படியல்ல! எங்களின் மூதாதையர்கள் எதன் மீது இருந்ததை நாங்கள் கண்டோமோ அதை மட்டுமே பின்பற்றுவோம்’ என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். அவர்களின் மூதாதையர்கள் எதையும் விளங்காமலும், நேர்வழி பெறாமலும் இருந்தால் கூடவா?” — அல்குர்ஆன் 2:170
முன்னோர்களை மதிப்பது வேறு; ஆதாரம் இல்லாமல் அவர்களின் ஒவ்வொரு நடைமுறையையும் மார்க்கமாகக் கருதுவது வேறு.
மார்க்க விவகாரங்களில் இறுதி அளவுகோல் குர்ஆனும் நபிவழியுமே ஆகும்.
1. மார்க்கம் முழுமையாக்கப்பட்டுவிட்டது
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
“இன்று நான் உங்களுக்காக உங்கள் மார்க்கத்தை முழுமையாக்கி விட்டேன்; எனது அருட்கொடையையும் உங்கள் மீது பூர்த்தியாக்கி விட்டேன். உங்களுக்காக இஸ்லாத்தையே மார்க்கமாகப் பொருந்திக் கொண்டேன்.” — அல்குர்ஆன் 5:3
இந்த வசனம் இஸ்லாமிய மார்க்கம் முழுமையானது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது உம்மத்திற்குத் தேவையான மார்க்க வழிகாட்டுதலை எடுத்துச் சொல்லாமல் விட்டுவிட்டார்கள் என்று ஒரு முஸ்லிம் கருத முடியாது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக வரும் ஹதீஸில்:
“அல்லாஹ் உங்களை நரகத்திலிருந்து தூரமாக்கி, சொர்க்கத்தில் சேர்க்கும் எந்தவொரு நல்ல காரியத்தையும் உங்களுக்குக் கட்டளையிடாமல் விட்டுவைக்கவில்லை.” — தபரானி
எனவே, “நல்ல நோக்கத்திற்காகத்தானே இதைச் செய்கிறோம்” என்பது மட்டும் ஒரு புதிய வணக்க முறையை மார்க்கமாக்குவதற்குப் போதுமான காரணமாகாது.
2. நபிவழியை மட்டுமே பின்பற்ற வேண்டும்
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
“தூதர் உங்களுக்கு எதைக் கொடுக்கின்றாரோ அதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; எதை விட்டும் உங்களைத் தடுக்கின்றாரோ அதை விட்டும் விலகிக்கொள்ளுங்கள்!” — அல்குர்ஆன் 59:7
இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான உண்மையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டித்தந்த வழியே நமது மார்க்க வழியாகும்.
அவர்கள் காட்டாத ஒரு புதிய வணக்க முறையை நாம் உருவாக்கி, அதை மார்க்கத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதக்கூடாது.
பித்அத் குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களின் எச்சரிக்கை
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“செய்திகளில் மிகவும் உண்மையானது அல்லாஹ்வின் வேதமாகும்; வழிகாட்டலில் மிகவும் சிறந்தது முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டலாகும். காரியங்களில் மிகவும் கெட்டது புதிதாக உருவாக்கப்படுபவை ஆகும். புதிதாக உருவாக்கப்படும் ஒவ்வொன்றும் பித்அத் ஆகும்; ஒவ்வொரு பித்அத்தும் வழிகேடாகும்.” — ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நம்முடைய இந்த மார்க்க விவகாரத்தில் அதில் இல்லாததைப் புதிதாக உருவாக்குபவனின் செயல் நிராகரிக்கப்பட்டதாகும்.” — ஸஹீஹ் புகாரி, ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
மற்றொரு அறிவிப்பில்:
“நம்முடைய கட்டளைக்கு ஏற்ப இல்லாத ஒரு செயலை யார் செய்கிறாரோ அது நிராகரிக்கப்படும்.” — ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
இதனால், நல்ல நோக்கம் மட்டும் போதாது; செயலும் நபிவழிக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது.
3. நமது உண்மையான முன்னோர்கள் யார்?
முன்னோர்கள் என்று கூறும்போது, நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களான ஸஹாபாக்களும், அவர்களை நன்றாகப் பின்பற்றிய தாபிஈன்களும், அவர்களுக்குப் பின் வந்த தபஉத் தாபிஈன்களும் நமக்கு மிகச் சிறந்த முன்மாதிரிகளாக உள்ளனர்.
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
“முஹாஜிர்களிலும் அன்சார்களிலும் முதன்முதலில் (இஸ்லாத்தை ஏற்று) முந்தியவர்களும், நற்செயல்களில் அவர்களைப் பின்பற்றியவர்களும் ஆகிய அவர்கள் மீது அல்லாஹ் திருப்தியடைந்தான்; அவர்களும் அவனில் திருப்தியடைந்தார்கள்.” — அல்குர்ஆன் 9:100
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள் எனது காலத்தவர்கள்; பிறகு அவர்களுக்கு அடுத்து வந்தவர்கள்; பிறகு அவர்களுக்கு அடுத்து வந்தவர்கள்.” — ஸஹீஹ் புகாரி
எனவே, “நமது முன்னோர்கள் செய்தார்கள்” என்று கூறும்போது, நபி (ஸல்) அவர்களின் தலைமுறைக்கு நெருக்கமான சிறந்த முன்னோர்களின் நடைமுறையையும் ஆதாரத்தையும் பார்க்க வேண்டும்.
4. மௌலிது/மீலாது குறித்து சிந்திக்க வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி
நபி (ஸல்) அவர்களும் ஸஹாபாக்களும் நமக்கு மார்க்கத்தை முழுமையாகக் கற்றுத் தந்துள்ளனர்.
நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், அவர்களுடைய அனுமதியுடன் அல்லது அவர்களுடைய வழிகாட்டுதலுடன் செய்யப்படாத ஒரு புதிய வணக்க முறையைப் பின்னர் உருவாக்கி, அதை மார்க்கமாகக் கருதுவது மிகப்பெரிய விஷயமாகும்.
மௌலிது அல்லது மீலாது விழாக்கள் குறித்து பேசும்போது, அவை நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்திலும், ஸஹாபாக்களின் காலத்திலும், அவர்களைத் தொடர்ந்து வந்த ஆரம்பகால சிறந்த தலைமுறைகளிலும் வழக்கில் இருந்ததா? என்பதை முதலில் ஆராய வேண்டும்.
வரலாற்று ஆதாரங்களைப் பார்க்கும்போது, நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னரே மௌலிது விழாக்கள் அரச ஆதரவுடன் பரவலாக நடைமுறைக்கு வந்ததாக வரலாற்று நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன.
எனவே, ஒரு செயலை “நபி (ஸல்) அவர்களின் அன்பின் வெளிப்பாடு” என்று அழைப்பதற்கு முன், அதை நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத் தந்தார்களா? அவர்களின் ஸஹாபாக்கள் அதைச் செய்தார்களா? என்பதே முதன்மையான கேள்வியாக இருக்க வேண்டும்.
மௌலிது அல்லது மீலாது விழா குறித்து சிந்திக்கும்போது, நாம் முதலில் ஒரு முக்கியமான வரலாற்று உண்மையை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
நபி முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் பிறந்த தேதி குறித்து வரலாற்று அறிஞர்களிடையே ஒருமித்த கருத்து இல்லை. அவர்கள் ரபீஉல் அவ்வல் மாதத்தில் பிறந்தார்கள் என்பதே பொதுவாகக் கூறப்படும் கருத்தாக இருந்தாலும், எந்தத் தேதி என்பதில் 2, 8, 10, 12 போன்ற பல்வேறு கருத்துகள் வரலாற்று நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. எனவே, குறிப்பிட்ட ஒரு தேதியை அவர்களின் பிறந்த நாள் என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது.
அதேபோல், நபி (ஸல்) அவர்களின் மறைவு 11 ஹிஜ்ரி, ரபீஉல் அவ்வல் மாதம், திங்கட்கிழமை என்பதில் அறிஞர்களிடையே பொதுவான கருத்து உள்ளது. ஆனால் அந்த மாதத்தின் எந்தத் தேதி என்பதில் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. பெரும்பான்மை அறிஞர்களின் பிரபலமான கருத்து 12 ரபீஉல் அவ்வல் என்பதாகும்; சில அறிஞர்கள் 1 அல்லது 2 ரபீஉல் அவ்வல் என்றும் கூறியுள்ளனர்.
இப்போது நாம் நம்மையே ஒரு கேள்வி கேட்டுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது:
நாம் “நபி (ஸல்) அவர்களின் பிறந்த நாள்” என்று கொண்டாடும் குறிப்பிட்ட நாள், உண்மையில் அவர்களின் பிறந்த நாள் என்பதை நிச்சயமாக நிரூபிக்க முடியுமா?
மேலும், சில இடங்களில் அந்த நாளை முன்னிட்டு புத்தாடை அணிவது, சிறப்பு உணவுகள் சமைப்பது, விழாக்கள் நடத்துவது போன்ற நடைமுறைகளும் காணப்படுகின்றன.
அப்போது இன்னொரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது:
நபி (ஸல்) அவர்களின் பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுகிறோம் என்று கூறும் நாம், அவர்களின் பிறந்த நாளாகத் துல்லியமாக நிரூபிக்கப்படாத ஒரு நாளைத் தேர்ந்தெடுத்து விழா நடத்துகிறோமா?
அதுமட்டுமல்ல.
பெரும்பான்மை கருத்துப்படி 12 ரபீஉல் அவ்வல் நபி (ஸல்) அவர்களின் மறைவு நாளாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. அப்படியிருக்க, அந்த நாளை “பிறந்த நாள்” என்ற பெயரில் கொண்டாடுவதற்கு முன் நாம் சற்று நின்று சிந்திக்க வேண்டாமா?
நபி (ஸல்) அவர்களின் மீது உண்மையான அன்பு இருந்தால், அந்த அன்பை எவ்வாறு வெளிப்படுத்த வேண்டும்?
அவர்கள் காட்டித்தந்த வழியைப் பின்பற்றுவதன் மூலமா?
அல்லது அவர்கள் கற்றுத்தராத ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் விழா நடத்துவதன் மூலமா?
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
“(நபியே!) நீர் கூறும்: நீங்கள் அல்லாஹ்வை நேசிப்பவர்களாக இருந்தால் என்னைப் பின்பற்றுங்கள்; அல்லாஹ் உங்களை நேசிப்பான்; உங்கள் பாவங்களை உங்களுக்கு மன்னிப்பான்.” — அல்குர்ஆன் 3:31
எனவே, நபி (ஸல்) அவர்களின் மீது அன்பு இருப்பதாகக் கூறுவதோடு நின்றுவிடாமல், அவர்கள் கற்றுத்தந்த சுன்னத்துகளை நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்துவதே உண்மையான நபி அன்பின் அடையாளமாகும்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத்தந்த தொழுகையைப் பேணுவோம்.
அவர்கள் கற்றுத்தந்த திக்ர்களைச் செய்வோம்.
அவர்களின் ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றுவோம்.
அவர்கள் குடும்பத்தாரிடம் காட்டிய அன்பையும், மக்களிடம் காட்டிய இரக்கத்தையும் நமது வாழ்க்கையில் கொண்டு வருவோம்.
அவர்கள் கட்டளையிட்டவற்றைச் செய்வோம்; அவர்கள் தடுத்தவற்றைத் தவிர்ப்போம்.
நபி (ஸல்) அவர்களை நேசிப்போம் — ஆனால் அவர்களின் வழியிலேயே நேசிப்போம்.
அவர்களின் பிறந்த நாளைத் தேடுவதைக் காட்டிலும், அவர்கள் காட்டிய வழியைத் தேடி வாழ்வோம்.
அதுவே நபி (ஸல்) அவர்களின் மீது நாம் கொண்டுள்ள அன்பின் உண்மையான வெளிப்பாடாகும்.
5. ஹவ்ளுல் கவ்ஸர் அருகில் தடுக்கப்படுவதைப் பற்றிய எச்சரிக்கை
மறுமையில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் ஹவ்ளுல் கவ்ஸர் தொடர்பாகவும் கடுமையான எச்சரிக்கை ஹதீஸ்களில் வருகிறது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“எனது தடாகத்திற்கு உங்களிடையே சிலர் வருவார்கள். அப்போது அவர்கள் எனக்கு முன்னால் இருந்து அகற்றப்படுவார்கள். நான், ‘இறைவா! இவர்கள் என் தோழர்கள்’ என்று கூறுவேன். அதற்கு, ‘உமக்குப் பின்னால் இவர்கள் மார்க்கத்தில் புதிதாக உருவாக்கியதை நீர் அறியமாட்டீர்’ என்று கூறப்படும்.” — ஸஹீஹ் புகாரி, ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
இந்த ஹதீஸ், நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னர் மார்க்கத்தில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதன் ஆபத்தை நமக்கு உணர்த்துகிறது.
எனவே, நமது அன்பும் பக்தியும் நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டுதலுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும்.
6. அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் கண்டிப்பு
நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள், மார்க்கத்தின் பெயரால் புதிதாக உருவாக்கப்படும் நடைமுறைகளை எவ்வாறு அணுகினார்கள் என்பதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் சம்பவம் ஒரு முக்கியமான எடுத்துக்காட்டாகக் கூறப்படுகிறது.
கூஃபாவில் ஒரு பள்ளியில் சிலர் குழுக்களாக அமர்ந்து, கற்களை எண்ணிக்கையாகப் பயன்படுத்தி கூட்டாக திக்ர் செய்து கொண்டிருந்தனர்.
அவர்களில் ஒருவர்:
“நாங்கள் நன்மையைத் தவிர வேறு எதையும் நாடவில்லை”
என்று கூறியபோது, அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அவர்களைக் கண்டித்ததாக அறிவிக்கப்படுகிறது.
அவர்கள் கூறிய கருத்தின் சாரம்:
“நன்மையை நாடக்கூடிய எத்தனையோ பேர் அதை அடைவதே இல்லை! முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் திரளாக வாழும் நிலையிலும், அவர்களின் ஆடைகள் இன்னும் பழசாக இருக்கும் நிலையிலும், நீங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை விட நேர்வழி பெற்றவர்களா? அல்லது வழிகேட்டின் கதவைத் திறந்துவிட்டீர்களா?” — ஸுனன் அத்தாரிமீ
இதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான பாடம் கிடைக்கிறது:
“நாங்கள் நல்லதை மட்டுமே நாடுகிறோம்” என்பது மட்டும் ஒரு புதிய வணக்க முறையை சரியானதாக மாற்றாது.
நல்ல நோக்கத்துடன் செய்யப்படும் செயலும், நபிவழிக்கு முரணாக இருந்தால் அது ஆராயப்பட வேண்டியதாகும்.
7. வணக்கம் என்பது நமது விருப்பப்படி செய்வது அல்ல
வணக்கங்கள் குறித்து ஒரு முக்கியமான அடிப்படையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
வணக்கம் என்பது உடலால் செய்யப்படும் ஒரு நல்ல செயலின் பெயர் மட்டுமல்ல; அல்லாஹ்வுக்காகவும், அவன் கட்டளைக்கு ஏற்பவும், நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டிய முறையிலும் செய்யப்படுவதே வணக்கமாகும்.
இதற்கு ஒரு சிறந்த நடைமுறை உதாரணத்தைப் பார்ப்போம்.
அரஃபா நாள் நோன்பு
துல்ஹிஜ்ஜா 9ஆம் நாள் அரஃபா நாளாகும்.
ஹஜ் செய்யாதவர்களுக்கு அன்றைய நாள் நோன்பு நோற்பது சிறந்த சுன்னத்தாகும்.
ஆனால் ஹஜ் செய்பவரைப் பொறுத்தவரை, அரஃபாவில் தங்கியிருக்கும் போது நோன்பு நோற்காமல் இருப்பதே நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிமுறையாகும்.
இதிலிருந்து நாம் புரிந்துகொள்வது:
ஒரு செயல் பொதுவாக நற்செயலாக இருந்தாலும், எல்லா நேரங்களிலும் எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் அதையே செய்வது வணக்கமாகிவிடாது.
பெருநாட்களில் நோன்பு
நோன்பு ஒரு சிறந்த வணக்கம்.
ஆனால், இரண்டு பெருநாட்களில் நோன்பு நோற்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்துள்ளார்கள். — ஸஹீஹ் புகாரி: 1992
எனவே, “இது நல்ல வணக்கம்தானே?” என்ற கேள்வி மட்டும் போதாது.
மாறாக:
“இந்த நேரத்தில், இந்த முறையில், இந்தச் செயலைச் செய்யுமாறு அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் கட்டளையிட்டுள்ளார்களா?”
என்பதே கேட்கப்பட வேண்டிய கேள்வியாகும்.
8. சந்தேகமானவற்றை விட்டுவிடுதல்
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அனுமதிக்கப்பட்டதும் தெளிவாக உள்ளது; தடுக்கப்பட்டதும் தெளிவாக உள்ளது. அவ்விரண்டிற்கும் இடையே சந்தேகத்திற்குரியவை உள்ளன. அவற்றை மனிதர்களில் அதிகமானோர் அறியமாட்டார்கள். சந்தேகத்திற்குரியவற்றைத் தவிர்த்து வாழ்கிறவர் தம் மார்க்கத்தையும் கண்ணியத்தையும் காப்பாற்றிக் கொள்கிறார்.” — ஸஹீஹ் புகாரி: 52; ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
ஒரு செயல் குறித்து தெளிவான ஆதாரம் இருக்கிறதா என்பதில் சந்தேகம் ஏற்பட்டால், குறிப்பாக அது வணக்கமாக மார்க்கத்தில் சேர்க்கப்படுகிறதா என்பதை கவனமாக ஆராய வேண்டும்.
மார்க்கத்தில் தெளிவாக நிரூபிக்கப்பட்ட ஏராளமான சுன்னத்துகள் இருக்கும்போது, ஆதாரம் தெளிவில்லாத புதிய நடைமுறைகளைத் தேட வேண்டிய அவசியமில்லை.
9. நபி (ஸல்) அவர்களின் மீது உண்மையான அன்பு எவ்வாறு வெளிப்பட வேண்டும்?
நபி (ஸல்) அவர்களை நேசிப்பது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் ஈமானுடனும் தொடர்புடைய மிகப்பெரிய விஷயம்.
ஆனால் அந்த அன்பின் உண்மையான அடையாளம் என்ன?
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
“(நபியே!) நீர் கூறும்: நீங்கள் அல்லாஹ்வை நேசிப்பவர்களாக இருந்தால் என்னைப் பின்பற்றுங்கள்; அல்லாஹ் உங்களை நேசிப்பான்; உங்கள் பாவங்களை உங்களுக்கு மன்னிப்பான்.” — அல்குர்ஆன் 3:31
இந்த வசனம் மிகத் தெளிவான வழிகாட்டுதலை வழங்குகிறது:
அல்லாஹ்வின் அன்பைப் பெறுவதற்கான அடையாளம் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பின்பற்றுவதாகும்.
எனவே, நபி (ஸல்) அவர்களின் மீது அன்பு இருப்பதாகக் கூறுவதுடன் நின்றுவிடாமல், அவர்களின் சுன்னத்துகளை நமது வாழ்க்கையில் கொண்டு வர வேண்டும்.
முடிவுரை
நபி அன்பின் உண்மையான அடையாளம் — நபிவழியைப் பின்பற்றுதல்
நபி (ஸல்) அவர்களை நேசிப்பது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் கடமையாகும்.
ஆனால், உண்மையான நபி அன்பு என்பது நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டித்தந்த வழியைப் பின்பற்றுவதிலேயே வெளிப்பட வேண்டும்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத்தந்த தொழுகையைத் தொழுவோம்.
அவர்கள் கற்றுத்தந்த நோன்பை நோற்போம்.
அவர்கள் கற்றுத்தந்த திக்ர்களைச் செய்வோம்.
அவர்கள் கற்றுத்தந்த ஒழுக்கத்தைப் பேணுவோம்.
அவர்கள் குடும்பத்தாரிடம் காட்டிய அன்பையும், மக்களிடம் காட்டிய இரக்கத்தையும் நமது வாழ்க்கையில் கொண்டுவருவோம்.
அவர்கள் தடுத்தவற்றைத் தவிர்ப்போம்.
அவர்கள் காட்டாத புதிய வணக்க முறைகளை உருவாக்காமல், அவர்கள் விட்டுச் சென்ற சுன்னத்தைப் பற்றிப் பிடிப்போம்.
நபி (ஸல்) அவர்களின் அன்பை வெளிப்படுத்துவதற்காக மார்க்கத்தில் இல்லாத புதிய விழாக்களையும் நடைமுறைகளையும் சேர்ப்பதைவிட, அவர்கள் கற்றுத் தந்த சுன்னத்துகளை நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் உயிர்ப்பிப்பதே உண்மையான நபி நேசமாகும்.
மார்க்கம் முழுமையானது.
நபிவழி தெளிவானது.
சுன்னத் நமக்குப் போதுமானது.
எனவே, நமது மார்க்கத்தை மக்களின் எண்ணிக்கையால் அல்ல; குர்ஆன் மற்றும் ஸஹீஹான நபிவழியின் ஆதாரத்தால் அளவிடுவோம்.
அல்லாஹ் நம்மை அவனது வேதத்தையும், அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உண்மையான நபிவழியையும் பற்றிப் பிடித்து வாழ்பவர்களாக ஆக்குவானாக. ஆமீன்.